Szybka restrukturyzacja na czas pandemii - zadzwoń: +48 537 408 403 albo czytaj więcej

30.04.2020

Ulga na złe długi PIT i CIT w czasach koronawirusa 

Od 1 stycznia 2020 weszła w życie zmiana przepisów zobowiązująca podatników podatku dochodowego od osób prawnych (CIT) i podatku dochodowego od osób fizycznych (PIT), do stosowania ulgi na złe długi. Obecnie uchwalona regulacja w ramach tzw. Tarczy Antykryzysowej  pozwala Dłużnikowi na zwolnienie z obowiązku zastosowania ulgi na złe długi. Powyższe dotyczy jednak wyłącznie zaliczek na poczet podatku obliczanego za okresy roku 2020 (PIT- art.52q, CIT- art.38i, PIT-ryczałt art.57c). 

Mechanizm działania ulgi za złe długi w PIT i CIT

Zgodnie z przepisami mechanizm działania ulgi za złe długi w PIT i CIT polega na tym, iż podstawa obliczenia podatku dochodowego powinna zostać:     

  • zmniejszona o zaliczaną do przychodów wartość należności, która nie została opłacona w terminie 90 dni, licząc od dnia upływu daty płatności wskazanej na fakturze (rachunku) lub umowie – w przypadku wierzyciela,  
  • zwiększona o zaliczaną do kosztów uzyskania przychodów wartość zobowiązania, które nie zostało uregulowane w terminie 90 dni, licząc od dnia upływu daty płatności wskazanej na fakturze (rachunku) lub umowie – w przypadku dłużnika.

Wymogi formalne do skorzystania z ulgi

Jednakże wprowadzona regulacja zwalnia dłużnika, w przypadku braku płatności we wskazanym terminie w wyliczenia zaliczki za poszczególne okresy rozliczeniowe przypadające w 2020, od konieczności zwiększenia podstawy opodatkowania (o wartość wydatku ujętego w kosztach, faktycznie nieopłaconego). Wskazać jednak należy, że dłużnik może skorzystać z zapisu ustawy tylko jeżeli spełnione zostały łącznie następujące warunki: 

1) podatnik poniósł w danym okresie rozliczeniowym negatywne konsekwencje ekonomiczne z powodu COVID-19;  

2) uzyskane przez podatnika w danym okresie rozliczeniowym przychody, o których mowa w art.14, są niższe o co najmniej 50% w stosunku do analogicznego okresu poprzedniego roku podatkowego, a w przypadku podatnika, który rozpoczął prowadzenie działalności gospodarczej w 2019 r. – w stosunku do uzyskanych w tym roku średnich przychodów, o których mowa w art.14. Przez średnie przychody,  rozumie się kwotę stanowiącą iloraz przychodów, uzyskanych w poprzednim roku podatkowym i liczby miesięcy, w których była prowadzona działalność gospodarcza w tym roku. 

Warunku, o którym mowa w pkt 2, nie stosuje się do podatników, którzy:  

  • stosowali w 2019 r. formę opodatkowania, w przypadku której nie ustala się przychodów; 
  • rozpoczęli prowadzenie działalności gospodarczej w ostatnim kwartale 2019 r. i nie uzyskali w tym okresie przychodów, o których mowa w art.14; 
  • rozpoczęli prowadzenie działalności gospodarczej w 2020 r.

Istotnym jest, że przepisy nie zawierają definicji określającej negatywne konsekwencje ekonomiczne z powodu COVID-19. Określony w przepisie warunek jest pojęciem ogólnym, a zatem może być różnie interpretowany. 

Należy również pamiętać, że nawet bez szczególnych regulacji tzw. Tarczy Antykryzysowej – przedsiębiorcy mogą się starać o ulgi podatkowe, odroczenia spłaty oraz rozłożenie spłaty należności. Uprawnienie to wynika wprost z art. 67a Ordynacji Podatkowej który daje przedsiębiorcom, jako podatnikom, prawo do ubiegania się o uzyskanie takiej formy pomocy. 

Zobacz także:
16.09.2020

Komu pomoże uproszczone postępowanie restrukturyzacyjne?

04.08.2020

Umowa typu standstill w restrukturyzacji pozasądowej 

21.07.2020

Jak prawidłowo uzupełnić kartę do głosowania nad układem  

02.07.2020

Pozycja wierzyciela rzeczowego w postępowaniu restrukturyzacyjnym

03.06.2020

Jakie zmiany w upadłości konsumenckiej?  

18.05.2020

Nowa restrukturyzacja pozasądowa – na czas epidemii SARS-CoV-2